دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 7 4 2024 02 29 An Assessment of Public Space in Urban Neighborhoods With Emphasis on The Concept of Time (Case Study: Golsar and Sagharisazan Neighborhoods in the City of Rasht) ارزیابی فضای عمومی محلات شهری با تأکید بر مفهوم زمان (نمونه موردی: محله‌های گلسار و ساغریسازان در شهر رشت) 1 24 7649 10.22124/upk.2024.25325.1880 FA متین عاشوری چهارده دانش آموخته کارشناسی ارشد شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمد مهدی عزیزی استاد، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2023 05 19 In current societies, the speed of changes increases over time making new neighborhoods more similar to each other. One of the reasons for this is the lack of attention to the concept of time and its influence on space. In the past, time was intertwined with place and had a significant impact on shaping the unique identity of neighborhoods. Under the influence of globalization, time has become so compressed that its ability to create identity has diminished. The problem is how to recognize the temporal components in public spaces of neighborhoods To recognize and evaluate the temporal components of urban public spaces, aligned with the temporal context of neighborhoods, and provide strategies and planning solutions for temporal planning to improve the quality of urban public spaces in neighborhoods is the main objective of this research. Two neighborhoods, one traditional (Saghresazan) and one modern (Golsar) in the city of Rasht, were selected as samples, and the temporal indicators were analyzed using an analytical-exploratory research method. Initially, information was gathered through document and library studies, observations, expert interviews, sampling, and questionnaires (simple random sampling with a sample size of 380 determined by Cochran's test). The data were summarized using a five-point Likert scale and then analyzed and evaluated using the Analytic Hierarchy Process (AHP) and its combination with the SWOT matrix. Temporal components (year, season, month, day, and hour), alongside with conventional influential components in space (physical, functional, cultural and social, communicative, visual, and perceptual) have impacts on the functioning of urban public spaces in neighborhoods. The manifestation of temporal components in old and new neighborhoods is different, and its components in each neighborhood is aligned with its temporal context and differs from other neighborhoods, and managing temporal structures has an impact on improving the quality of neighborhood public spaces. The results of this research indicate that each neighborhood has its own specific times and it is necessary to consider its specific temporal framework for future planning to enhance the quality of public spaces in the targeted neighborhoods. با گذر زمان در جوامع کنونی، بر سرعت تغییرات افزوده می‌گردد و ساختار استخوان‌بندی محلات سنتی، در نزاع مابین تجدد و سنت، تغییر می‌یابند. درگذشته، زمان با مکان پیوند داشت و در ایجاد هویت خاص محله تأثیرگذار بود، اما در فرایند جهانی‌شدن، زمان فشرده شد و توانایی هویت‌سازی آن کاهش یافت. مسئله این است که چگونه می‌توان مولفه‌های زمانی را در فضاهای عمومی محلات شناسایی کرد و راهکارهای برنامه‌ریزی در جهت ارتقاء کیفیت این فضاها را ارائه داد. شناخت و ارزیابی مولفه‌های زمانی فضاهای عمومی محلات شهری و ارائه راهبردها و راهکارهای برنامه‌ریزی زمانمند در راستای ارتقاء کیفیت فضای عمومی محلات شهری از اهداف این مقاله است. دو محله سنتی (ساغریسازان) و جدید (گلسار) در شهر رشت، به‌عنوان نمونه انتخاب و شاخص‌های استخراج شده از متون نظری با استفاده از روش تحقیق تحلیلی – اکتشافی، استخراج، ارزیابی و تحلیل شدند. اطلاعات اسنادی و کتابخانه‌ای، مشاهده، مصاحبه با خبرگان، نمونه-گیری و پرسش‌نامه (نمونه‌گیری احتمالی تصادفی ساده با تعیین حجم نمونه 380 توسط آزمون کوکران) طبق طیف پنج‌گزینه‌ای لیکرت جمع‌بندی و با استفاده از تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP) و تلفیق آن با ماتریس سوات تحلیل و ارزیابی گردید. مولفه‌های زمانی (سال، فصل، ماه، روز و ساعت)، در کنار مولفه‌های تأثیرگذار متعارف در فضا (مولفه‌های کالبدی، عملکردی، فرهنگی و اجتماعی، ارتباطی، بصری و ادراکی)، بر کارکرد فضاهای عمومی محلات شهری تأثیرگذار هستند. تبلور مولفه‌های زمانی در محله‌های قدیم و جدید متفاوت است و با ارزیابی فضای عمومی محلات، راهکارهای برنامه‌ریزی زمانمند معرفی گردیدند. نمود مولفه‌های زمانی هر محله، متناسب با بستر زمانی آنها و متفاوت با دیگر محلات است و مدیریت ساختارهای زمانی، بر افزایش کیفیت فضاهای عمومی محله تأثیرگذار است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که هر محله زمان‌های خاص خود را دارد و لازم است چارچوب زمانمند خاص آن در برنامه‌ریزی‌های آتی ارتقای کیفیت فضای عمومی محلات مدنظر قرار گیرد.

https://upk.guilan.ac.ir/article_7649_b56708366223c6244282f3f31ed19b88.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 7 4 2024 03 12 Evaluation and Feasibility Study on the Implementation of Low Carbon City in Urmia ارزیابی و امکان‌سنجی تحقق رویکرد شهر کم‌کربن در شهر ارومیه 25 51 7650 10.22124/upk.2024.25538.1886 FA فاطمه جبارپور مهرآباد دانشجوی دکتری شهرسازی اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران اصغر عابدینی دانشیار، گروه شهرسازی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2023 09 22 Background: Temperature changes in Iran and the increase in the emission of greenhouse gases in the cities and, as a result, the high emission of CO2 as a greenhouse gas will intensify the existing natural hazards such as water shortage and desertification, although these threats are still felt today, but it will be dangerous in the future, so it depends on taking precautionary measures to deal with this situation. Objectives: The main goal of the current research is to evaluate and feasibility of realizing the low-carbon city approach in Urmia city. Method: The research method is descriptive-analytical research. After extracting the indicators from the factor analysis method, the most important criteria and indicators of the low-carbon city were ranked, and then SPSS software was used to level the criteria. The information is also extracted by using library studies and by studying specialized resources, concepts related to global warming and the low carbon city and after knowing and evaluating the desired research with The use of documents, questionnaires, field observations and interviews with relevant experts and organizations, the city of Urmia has been evaluated for the realization and feasibility of a low-carbon city. Result: The results of examining the current situation showed that among the components of the low carbon city, the urban form component had the most inappropriate situation. Among the determining factors in the realization of a low-carbon city, the factor of transportation was the most important factor identified by experts, which is about 33% effective in the realization of a low-carbon city. Conclusion: This factor shows that by improving the urban network, developing sidewalks, removing parking lots and promoting the use of clean and low-energy vehicles, it is possible to approach the standards of the low-carbon city and reduce the harmful effects of greenhouse gases. Finally, it is concluded that in order to improve the unfavorable situation of Urmia city, the factors identified in achieving a low carbon city should be considered by the planners, officials, architects and urban planners. At least it came close to the low carbon city realization standards. بیان مسئله: انتشار زیاد دی‌اکسید کربن که بررسی ها نشان میدهد 75 درصد از این انتشارات را شهرها به خود اختصاص می‌دهند و تغییرات دمایی در ایران‌ باعث تشدید مخاطرات طبیعی مانند کمبود آب، بیابان‌زایی خواهد بود، هرچند که این تهدیدات امروز نیز احساس میشود، اما در آینده خطرناک‌تر خواهد بود، بنابراین برای نجات به اقدامات احتیاطی برای مقابله با این شرایط که احتمال وقوع آن در آینده نزدیک زیاد است نیاز داریم. هدف: هدف پژوهش حاضر ارزیابی و امکان‌سنجی تحقق رویکرد شهر کم‌کربن در شهر اورمیه می‌باشد؛ هم‌چنین شناسایی عامل‌های تاثیرگذار در تحقق شهر کم‌کربن از اهداف خرد پژوهش حاضر می‌باشد. روش: روش تحقیق پژوهش توصیفی–تحلیلی می‌باشد. در این پژوهش بعد از استخراج شاخص ها از روش تحلیل عاملی مهمترین شاخص‌های شهر کم‌کربن رتبه بندی شدند و برای سطح بندی معیارها از نرم افزار SPSS استفاده شده است. اطلاعات نیز با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای و با مطالعه منابع تخصصی، مفاهیم مرتبط با گرم شدن زمین و شهر کم کربن عامل های آن استخراج شده و پس از شناخت و ارزیابی با استفاده از اسناد و پرسشنامه و مشاهدات میدانی و مصاحبه با کارشناسان و سازمان‌های مربوطه، شهر اورمیه جهت امکان سنجی تحقق شهر کم‌کربن ارزیابی شده است. یافته ها: نتایج بررسی وضعیت موجود نشان داد، در بین مؤلفه‌های شهر کم‌کربن، مؤلفه فرم شهری نامناسب‌ترین وضعیت را داشته است. از بین عامل-های تعیین‌کننده در تحقق شهر کم‌کربن عامل حمل و نقل (دسترسی) مهمترین عامل شناسایی شده توسط کارشناسان بود که حدود 33 درصد در تحقق شهر کم‌کربن مؤثر است. نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان‌دهنده این است که با اصلاح شبکه شهری، توسعه پیاده‌راه‌ها، حذف پارکینگ‌ها و ترویج استفاده از وسایل نقلیه پاک و کم مصرف می‌توان به استانداردهای شهر کم‌کربن نزدیک شد و اثرات مخرب گازهای گلخانه‌ای را کاهش داد.

https://upk.guilan.ac.ir/article_7650_344f0198f80dca973bc8aa00d9693b8f.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 7 4 2024 03 12 Theoretical conceptualization of the fragile city and presentation of its measurement dimensions and indicators using a metacomposite approach مفهوم‌سازی نظری شهر شکننده و ارائه ابعاد و شاخص‌های سنجش آن با استفاده از رویکرد فراترکیب 52 70 7653 10.22124/upk.2024.24671.1868 FA صدیقه سرگلزایی دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی‌شهری،دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. حسین یغفوری دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی‌شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. محمدرضا رضایی دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه یزد، یزد، ایران. Journal Article 2023 06 10 problem statement: Fragile city is actually a new concept and describes cities that do not have the necessary ability to manage the city and provide services to citizens. The concept of "fragile city" has emerged as a new analytical framework to describe emergency situations in the new era, and this new concept is a tool for understanding inequalities and conflicts in urban environments. In fact, a city is considered "fragile" or "failed" when it is not successful in performing its main functions and duties and is highly vulnerable in political, economic, environmental and social fields. The quick return to the conditions before fragility has been called "resilience" and resilience considers its main mission to reduce the "fragility of the city" and "to be able to return as soon as possible and with minimum disturbance and maintain competence". Target:The current research was conducted with the aim of conceptualizing the fragile city and determining all its indicators. Method:Documentary research method is using interpretative approach and systematic method, and the statistical population of research articles published about Fragile City in scientific journals in the period from 2010 to 2022 is 143 articles based on the title and content analysis of the articles. 641 articles were selected and the data was coded based on the strategy of content analysis using Max Kyuda software and based on the "two coder" index to evaluate the reliability and quality control of the findings with 0.94 excellent agreement between the two evaluators. became findings:Based on the reviewed articles, along with the full definition of the fragile city, the dimensions of urban fragility including economic, social, political and environmental and their indicators were determined. Conclusion:Considering the definition of fragility and its dimensions, the present research can provide an opportunity to identify the causes of fragility in cities and provide solutions to solve it. بیان مسئله: شهر شکننده در واقع یک مفهوم جدید می‌باشد و شهرهایی را توصیف می‌کند که توانایی لازم در زمینه مدیریت شهر و خدمات‌رسانی به شهروندان را ندارند. مفهوم «شهر شکننده» به عنوان یک چارچوب تحلیلی جدید برای توصیف شرایط اضطراری در عصر جدید ظهور یافته و این مفهوم نوین، ابزاری برای درک نابرابری‌ها و تعارضات در محیط‌های شهری است. در واقع یک شهر زمانی "شکننده" و یا " شکست خورده " تلقی می‌شود که در انجام کارکردها و وظایف اصلی خود موفق نباشد و در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، زیست‌محیطی و اجتماعی آسیب‌پذیری بالایی داشته باشد. بازگشت سریع به شرایط قبل از شکنندگی را «تاب‌آوری» نامیده‌اند و تاب‌آوری ماموریت اصلی خود را کاهش «شکنندگی شهر» و «برگشت‌پذیری در سریع‌ترین زمان ممکن و با حداقل آشفتگی و حفظ شایستگی» می‌‌داند. هدف: پژوهش حاضر با هدف مفهوم سازی نظری شهر شکننده و تعیین تمامی شاخص های آن انجام شده است. روش: روش تحقیق اسنادی با استفاده از رویکرد تفسیری و روش نظام‌مند فراترکیب بوده و جامعه آماری مقالات پژوهشی چاپ شده در مورد شهر شکننده در مجلات علمی در بازه زمانی 2010 تا 2022 میلادی می‌باشد که بر اساس عنوان و تحلیل محتوای مقاله ها 143 مقاله از بین 641 مقاله انتخاب شد و داده ها بر اساس استراتژی تحلیل محتوا با استفاده از نرم افزار مکس کیودا کدگذاری و بر اساس شاخص « دو کد‌گذار » جهت ارزیابی پایایی و کنترل کیفی یافته ها با 94/0 توافق عالی بین دو ارزیاب منتج گردید. یافته ها: بر اساس مقالات بررسی شده، ضمن تعریف کامل شهر شکننده، ابعاد شکنندگی شهری اعم از اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و محیطی و شاخص های آنها مشخص شد. نتیجه گیری: با توجه به تعریف شکنندگی و ابعاد آن، پژوهش حاضر می‌تواند فرصتی برای شناسایی علل شکنندگی در شهرها و ارائه راهکارهایی برای رفع آن فراهم آورد.

https://upk.guilan.ac.ir/article_7653_79dfa0db75829b327ab7114cc3d84214.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 7 4 2024 03 12 Factors Influencing Smart Cities with Emphasis on Knowledge Society تببین عوامل مؤثر بر شهر هوشمند با تأکید بر اجتماع دانشی 71 95 7651 10.22124/upk.2024.25444.1882 FA سید محمد علمی دانشجوی دکتری شهرسازی، واحد آیت اله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران 0000-0002-1705-4297 علی شمس الدینی دانشیار گروه معماری و شهرسازی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. صبا جهانگیر استادیار گروه شهرسازی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران. Journal Article 2023 09 01 Background: By combining knowledge (citizens) and smart technology, cities can transform into places that offer better services, preserve the environment, promote economic growth, and enhance the social and cultural capabilities of the community. Objectives: This paper aims to compare and analyze variables, scales, and approaches used in studies related to smart cities and knowledge societies (72 articles). Methodology: The research method used in this study is the "meta-analysis" method, which is employed to examine the factors influencing the creation of smart cities with an emphasis on knowledge societies. Findings: The results indicate that the theoretical framework and analysis of smart knowledge are multidimensional concepts that draw upon various theoretical foundations from the fields of smart cities, knowledge-based cities, knowledge societies, information society, learning cities, and knowledge places. The analysis of articles published between 2000 and 2023 in this field shows that the studies mainly focus on five components related to "smart cities with an emphasis on knowledge societies": governance, economy, environment, culture, and technology. Conclusion: From the comprehensive evaluation of research findings, it can be inferred that not only is the understanding of the concept of smart knowledge cities insufficient in domestic research, but also due to superficial studies and an inadequate understanding of fundamental concepts of knowledge societies, there is a need for deeper studies in this field. Finally, a theoretical framework for smart cities with an emphasis on knowledge societies is derived from this comprehensive review. Background: By combining knowledge (citizens) and smart technology, cities can transform into places that offer better services, preserve the environment, promote economic growth, and enhance the social and cultural capabilities of the community. Objectives: This paper aims to compare and analyze variables, scales, and approaches used in studies related to smart cities and knowledge societies (72 articles). • Based on the conducted reviews, the concepts of economy, culture, governance, environment, and technology are the most frequently repeated within the fields of smart city and knowledge society. • The opinions of three thinkers, "Iği̇t Kanlar, VanLo, and Alğar," have been crucial in designing the بیان مسئله: با ترکیب دانش(شهروندان) و تکنولوژی هوشمند، می‌توان شهرها را به مکان‌هایی تبدیل کرد که از خدمات بهتری برخوردار باشند، محیط زیست را حفظ کنند، اقتصاد را ترقی دهند و توانمندی‌های اجتماعی و فرهنگی جامعه را بهبود بخشند. این تبیین نقش مهمی در ساختاردهی شهرهای آینده و بهبود کیفیت زندگی شهروندان ایفا می‌کند. هدف: این مقاله در پی آن است با مرور مطالعات انجام شده در خصوص شهر هوشمند و اجتماع دانشی( 72 مقاله) به مقایسه و تحلیل متغیرها و روش‌ها در مقیاس‌ها و رویکردهای به کار گرفته شده بپردازد. روش: روش تحقیق به کار رفته در این پژوهش "روش فراترکیب " بوده است. این روش در راستای دستیابی هدف بررسی عوامل مؤثر بر خلق شهر هوشمند با تأکید بر اجتماع دانشی به کار گرفته شده است. یافته‌ها: نتایـج نشـان می‌دهد؛ چارچـوب نظـری و تحلیــل هوشمند دانشی، مفهومــی چندرشــته‌ای اســت کــه پایه‌های مفهــوم و بســط نظــری آن، از حوزه‌های مطالعاتــی تحــت ســیطره شهر هوشمند، شهر دانش پایه، اجتماع دانشی، جامعه اطلاعاتی، شهر یادگیری، مکان دانشی منتــج شــده اســت. تحلیل مقالات بین سال‌های 2000 تا 2023 در این حوزه انتشار یافته‌اند، نشان داد مطالعات صورت گرفته عمدتا در قالب 5 مولفه به موضوع " شهر هوشمند با تاکید بر اجتماع دانشی" پرداخته‌اند: حکمرانی، اقتصاد، محیط، فرهنگ و فناوری. نتیجه‌گیری: از ارزیابـی یکپارچـه یافته‌های پژوهـش می‌توان اسـتنباط کـرد کـه نـه تنهـا درک مفهـوم شهر هوشمند دانشی در پژوهش‌های داخلــی بــه کفایــت رخ نــداده اســت، بلکــه به‌واسطه مطالعــات ســطحی و عــدم درک مناســب از مفاهیــم بنیادیــن از اجتماع دانشی، نیــاز بــه مطالعــه عمیق‌تر در ایــن حـوزه وجـود دارد. در پایان چارچوب نظری شهر هوشمند با تاکید بر اجتماع دانشی برگرفته از یک بررسی یکپارچه آورده شده است.

https://upk.guilan.ac.ir/article_7651_2c92686b9a816e51e9ed2d00fd7f28ba.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 7 4 2024 03 12 Recognizing the components of indigenous housing from livability perspective: (Case study: Amlash city) بازشناسی مولفه‌های مسکن بومی از نظرگاه زیست پذیری( نمونه مورد مطالعه: شهر املش*) 96 112 7648 10.22124/upk.2024.19759.1648 FA علیرضا پاداشی املشی دانشجوی دکتری، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران هما ایرانی بهبهانی استادگروه مهندسی طراحی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران . مژگان خاکپور استادیارگروه معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. علیرضا بندرآباد دانشیارگروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران . Journal Article 2021 05 30 Background : In today’s world where the indigenous architecture has faded and the urban fabrics have taken a different modern form, the subject of livability focuses on quality of life, sustainability, quality of place and healthy community. Objectives : The purpose of this study is to identify the components and achieve solutions to improve the livability with respect to the structural elements of indigenous housing.This article examines the native buildings of Amlash city, as valuable examples in Guilan province. The research question is:What effect do the indigenous housing elements have on livability? What features can enhance the livability of contemporary housing? Method: The native architecture Amlash city has been studied and its impact on livability with descriptive-analytical method. The content framework of the research is based on Rapaport's views on the influence of the architectural form of culture. Result: In the studies, the objective and subjective characteristics of livability have been discussed.Findings show that the livability of indigenous housing is affected by elements and spaces of this architecture,which is evident in case studies.According to the results of this study, we can point to the characteristics of livability observed in the architecture of houses in Amlash, including the compatibility of the physical structure of the house with the surrounding environment, providing comfort and convenience, sense of place and identity, residents' satisfaction, and quality of life that generally emphasizes on the mental characteristics. Conclusion: According to the results of this study, the qualitative characteristics of the livability of indigenous housing have been proposed for contemporary housing by providing some measures to achieve appropriate quality. Highlight: Vitality in addressing the challenges facing citizens means a prosperous, vibrant and responsive future that provides the right quality of life. This requires the achievement of three goals: vibrant communities, a dynamic economy, and a sustainable environment بیان مسأله: دردنیای معاصر نمایانی معماری بومی کم‌رنگ شده و بافت‌ شهرها، شکلی متفاوت و مدرن را پذیرفته‌اند، زیست‌پذیری بر کیفیت زندگی، قابلیت پایداری، کیفیت مکان و اجتماع سالم تمرکز دارد و مسکن زیست‌پذیر به‌عنوان پیشنهاد صاحب‌نظران برای دستیابی به‌مکان مناسب زندگی است. هدف: این پژوهش، شناخت مولفه‌ها و دست‌یابی به‌راهکارهایی به‌منظور ارتقای زیست‌پذیری مسکن معاصر با توجه ‌به عناصر ساختاری مسکن بومی است.مقاله با بررسی بناهای بومی شهر املش، به‌عنوان نمونه‌های واجد ارزش در استان گیلان، به اثرگذاری عناصر معماری این بوم، بر زیست‌پذیری پرداخته است. پرسش پژوهش عبارتست از: عناصر مسکن بومی شهر املش چه تاثیری بر زیست‌پذیری دارند؟ چه ویژگی‌هایی از معماری بومی املش، برای ارتقای زیست‌پذیری مسکن معاصر، قابل دستیابی است؟. روش: روش توصیفی-تحلیلی و در پارادایم ساختارگرایی، در زمره پژوهش‌های کاربردی کیفی قرار دارد.چارچوب محتوایی تحقیق متکی بر آرای راپاپورت مبنی‌بر تاثیرپذیری شکل معماری از فرهنگ است. ابزار پژوهش در بخش نظری بر مطالعات اسنادی و در بخش موردپژوهی بر مطالعات میدانی استوار است. یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که خصوصیات زیست‌پذیری در مسکن بومی، متاثر از عناصر و فضاهای کارکردی این معماری بوده که درنمونه‌های موردی و عملکرد اجزای ساختاری مشهود است.از نتایج این تحقیق می‌توان به‌خصیصه‌های زیست‌پذیریِ مشاهده شده در معماری خانه‌های شهر املش از جمله سازگاری ساختار فیزیکی خانه با محیط پیرامونی، تامین رفاه و راحتی، حس تعلق به‌مکان و هویت‌مندی، رضایت ساکنان، و نیز کیفیت مناسب زندگی، اشاره کرد که عمدتاً بر ویژگی‌های ذهنی تاکید دارد. نتیجه‌گیری:نتایج حاصل از این پژوهش‌، خصوصیات کیفی زیست‌پذیری مسکن بومی، با ارایه تمهیداتی برای رسیدن به کیفیت مناسب، برای مسکن معاصر پیشنهاد شده‌است نکات برجسته:زیست پذیری در حل چالش های پیش رو شهروندان به معنای آینده پُر رونق ، زنده و پاسخگو و تامین کننده کیفیت مناسب زندگی است. این امر مستلزم تحقق سه هدف ، اجتماعات سرزنده، اقتصاد پویا و محیط زیست پایدار است.

https://upk.guilan.ac.ir/article_7648_bddc0785dde24833687ad6cd108352db.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 7 4 2024 01 21 Evaluating the sustainability of development in metropolises with the approach of designing a competitive environment at the regional and national levels (Case study: The Large Area of Tabriz Metropolis) سنجش پایداری توسعه در کلانشهرها با رویکرد طراحی یک فضای رقابت پذیر در سطح منطقه ای و ملی مطالعه موردی: منطقه بزرگ کلانشهر تبریز 113 129 7652 10.22124/upk.2023.23857.1841 FA رسول وظیفه شناس دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران ابراهیم تقوی استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران علی آذر دانشیار گروه شهرسازی و معماری، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران Journal Article 2023 02 13 The growth of urbanization and the globalization of the network of cities has made economic competition for promoting competitiveness between cities, to become inevitable. When urban competitiveness is identified mainly with economic components, it leads to a limited understanding of urban competitiveness, which has negative consequences for policy-making because the rapid development of the urban economy is accompanied by increasing social and environmental problems in cities. In addition, given that globalization has provided a platform for the analysis of urban competitiveness, ignoring it will incomplete subsequent analyzes of urban competitiveness. Therefore, in this study, a sustainable development perspective that includes the economic, social and physical dimensions of urban competitiveness is considered. The purpose of this study is to compare the sustainable urban development indexes of four metropolises (Tabriz, Mashhad, Isfahan and Shiraz). Thirty-three different economic, social and physical indicators have been used to measure sustainability with the competitiveness approach. At first, the indicators were entered into the GIS and compared with each other in a basic information method. Then, using AHP model, each component was weighted and using Vikor model, four metropolises were ranked in terms of sustainable development. And at the end, MicMac software is used to extract the matrix of effective indicators on each other by direct and indirect methods of effective and key drivers such as: population growth rate in future, family dimension, number of immigrants, youth population, population density, the Increasing activity rate, the increasing literacy rate among men and women, the reducing unemployment rate and reducing unemployment rate among educated people, as well as the reducing percentage of emigrants were selected as factors and drivers for sustainable development. Findings show that Mashhad metropolis with an index of 0.00 in the first rank and Tabriz metropolis with an index of 0.989 in the fourth rank and Isfahan and Shiraz metropolis with an index of 0.133 and 0.989 are in the third and fourth ranks, respectively. رشد شهرنشینی و جهانی شدن شبکه شهرها، رقابت اقتصادی برای ارتقاء جایگاه رقابت پذیری را میان شهرها اجتناب ناپذیر کرده است. با توجه به اینکه جهانی شدن بستری برای تحلیل رقابت پذیری شهری فراهم کرده است، نادیده گرفتن آن تحلیل های بعدی در خصوص رقابت پذیری شهرها را ناقص می کند؛ از این رو در این پژوهش یک چشم انداز توسعه پایدار که ابعاد اقتصادی، اجتماعی‌، کالبدی رقابت پذیری شهری را در بر می گیرد، در نظر گرفته شده است. هدف این پژوهش ارزیابی مقایسه ای شاخص توسعه پایدار شهری چهار کلانشهر(تبریز، مشهد، اصفهان و شیراز) می باشد، برای سنجش پایداری با رویکرد رقابت پذیری از 33 شاخص مختلف اقتصادی اجتماعی و کالبدی استفاده شد. در ابتدا شاخص ها به شیوه پایه اطلاعاتی، وارد سیستم اطلاعات جغرافیایی شد و با یکدیگر مقایسه گردید سپس با استفاده از مدل AHP هریک از مولفه ها وزن دهی شدند و با بکارگیری از مدل ویکور چهار کلانشهر از لحاظ توسعه پایدار رتبه بندی گردیده اند و در پایان از نرم افزار میک مک برای استخراج ماتریس تاثیر گذارشاخص ها بر یکدیگر با روش مستقیم و غیرمستقیم پیشران موثر و کلیدی از جمله: نرخ رشد جمعیت در آینده، بعد خانوار، میزان مهاجران وارد شده، میزان جوانی جمعیت، تراکم جمعیتی، افزایش نرخ فعالیت، افزایش درصد باسوادی در میان مردان و زنان، کاهش نرخ بیکاری وکاهش نرخ بیکاری در میان افراد تحصیل کرده و همچنین کاهش درصد مهاجران خارج شده به عنوان عامل و پیشران های موثر بر توسعه پایدار انتخاب شدند. یافته های پژوهش نشان می دهد کلانشهر مشهد با شاخص 0.00 در رتبه 1 و کلانشهر تبریز با شاخص 0.989در رتبه4و کلانشهر اصفهان و شیراز با شاخص 133/0و 989/0 به ترتیب در رتبه 3 و 4 قرار گرفته اند.

https://upk.guilan.ac.ir/article_7652_27ab30839aae5994fffe836a4bcf4229.pdf