دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 3 3 2019 11 22 Finding the Roots of the Contemporary Problems of Tehrān Based On the Philosophical Hermeneutic Approach ریشه یابی مسائل تهران امروز با رویکرد هرمنوتیک فلسفی 1 20 3768 10.22124/upk.2019.14691.1310 FA مهرداد رحمانی دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمد مهدی عزیزی استاد شهرسازی، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران فرشاد نوریان دانشیار شهرسازی، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 10 11 Background: Today, Tehrān has many problems and we have named the most serious of them as the tribulations. These tribulations create conditions that pose a serious threat to the life and identity in Tehrān. So, the need to think about these tribulations and finding their roots has emerged. Objectives: The present study tries to answer this question: what is the root of the contemporary problems in Tehrān? To address the tribulations of Tehrān, at first a philosophical framework was considered to address it through overviewing these tribulations and reviewing the related literature. Then, using the qualitative interpretive-hermeneutic method, based on the semi-structured in-depth interviews with experts, the roots of Tehrān's tribulations were discussed. The purpose of this method was not merely to provide an understanding of the interviewees, but to realize a shared understanding between the researchers and the interviewees. Method: The data were analyzed using the open and axial coding techniques, and based on the hermeneutical circle. Result: The results showed that the main category influential on the contemporary tribulations of Tehrān is "the human behavior" which according to the rule of the hermeneutical circle is strongly influenced by the economic, cultural, social, educational, and intellectual contexts. Conclusion: The human behavior is the central category and it is the cause of the contemporary tribulations of Tehrān, it is itself dialectically influenced by the mentioned contexts and also influential on them. Based on such teaching, the results of this research have been formulated. بیان مسأله: تهران امروز دچار مسایل و مشکلات بسیاری است که حیات و هویت در تهران را با تهدیدی جدی مواجه می‌کند و ضرورت اندیشیدن به این مسائل و ریشه‌یابی آن‌ها را پدیدار کرده است. عمده تحقیقات کنونی در باب مسائل تهران، به واکاوی خود مسئله می پردازد تا ریشه یابی آن. خلاء تحقیقاتی که لایه های زیرین مسائل شهری را بالاخص در تهران واکاوی کند، مساله ای است که این تحقیق در پی رفع آن است. هدف: هدف از این تحقیق،دستیابی به دلایل ریشه ای مسائلی است که گریبانگیر کلانشهر تهران است. شناسایی ریشه ها، می تواند نقش موثری در جهتگیری اقدامات برنامه ریزانه در راستای حل مسائل شهری باشد. روش:تحقیق حاضر از نوع بنیادی و به لحاظ روشی، تحلیلی- تفسیری و به لحاظ راهبرد، کیفی است. در این مسیر با استفاده از تکنیک‌های کدگذاری‌های باز و محوری و با اتکا به دور هرمنوتیکی نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد که مقوله اصلی (ریشه اصلی) تاثیرگذار در بروز مسائل تهران امروز، «رفتار انسانی» است؛ با این حال رفتار انسانی خود در رابطه ای دیالکتیکی، تحت تاثیر و تاثیرگذار بر زمینه های اجتماعی، سیاسی، آموزشی و فکری و فرهنگی جامعه است. نتیجه: نتیجه تحقیق نشان می‌دهد که شهرسازی در ایران چه در حوزه آموزش و چه در حوزه حرفه، نیازمند بازنگری جدی است. بر اساس نتایج تحقیق، مفاد این بازنگری باید به گونه‌ای باشد که اولا ماهیت غیرقابل تفکیک و درهم تنیده موضوعات و مسائل شهری به رسمیت شناخته شود؛ ثانیا تاثیر و تاثرات زمینه‌های فکری و آموزشی، اجتماعی و اقتصادی و... بر مسائل شهری در مرکز توجه قرار گیرد. ثالثا با توجه به نکته پیشین، برای حل و فصل و یا رفع و رجوع مسائل نیز نباید صرفا متکی به ابزارهای فنی رشته و حرفه بود و می‌بایست به صورت سیستمی و کل‌گرایانه زمینه‌های فکری و آموزشی، اجتماعی و اقتصادی را مدنظر قرار داد.

https://upk.guilan.ac.ir/article_3768_0056551cb6064e48d56f8468f55c2f30.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 3 3 2019 11 22 A New Formulation of the Concept of the Spatial Justice Discourse: A Framework for the Analysis of Tehrān City صورت بندی جدید از مفهوم گفتمان عدالت فضایی چارچوبی برای تحلیل شهر تهران 21 44 3767 10.22124/upk.2019.14284.1281 FA مجتبی رفیعیان دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ایرج قاسمی استادیار گروه مدیریت برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهی، تهران، ایران کمال نوذری دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهی، تهران، ایران Journal Article 2019 09 04 Background: The issue of justice and its link with the space in the form of the spatial justice discourse has become one of the main issues in the urban topics in the last two decades. The spatial sensitivity to the justice and knowing the processes and regulations leading to it is considered a very important issue, due to the extensive spatial changes in Tehrān, especially in the recent years. Objectives: The purpose of this study was to present a different analysis of the spatial justice discourse based on the dialectical formulation of this concept and its assessment in Tehrān. Method: It was a mixed methods study with a sequential exploratory design. Here, there is an initial phase of the qualitative data collection and analysis, followed by a phase of the quantitative data collection and analysis (with more emphasis on the first qualitative phase). So, after the final selection of the criteria of the spatial justice discourse and its components based on the theoretical frameworks, with regard to the dimensions considered for the research; at first, the urban management policy paper was evaluated based on these criteria and using the method of the theme analysis. Result: In the next step, the results of the urban management policy-making in the urban space have been examined through the quantitative method, the secondary analysis and the analysis of the statistical results. Conclusion: The results have been explained in the form of the two concepts of "justice/injustice of spatiality" and "spatiality of justice/injustice". Based on the first concept that implies the capacity of the existing structures to generate the injustice through space; some areas and dimensions of the spatial justice have been addressed relatively in the urban management policy paper. Based on the second concept, through which the injustice in the space could be understood by analyzing the distributive patterns, the spatiality of injustice has a concrete manifestation in the context of Tehrān, and the desired goals of the urban management policy making have not been met in many areas. بیان مسأله: موضوع عدالت و پیوند آن با فضا در قالب گفتمان عدالت فضایی در دو دهه اخیر به یکی از مباحث اصلی در موضوعات شهری تبدیل شده است. در شهر تهران به دلیل دگرگونی و تغییرات گسترده به ویژه در سالهای اخیر، حساسیت فضایی به مقوله عدالت و شناخت فرایندها و قانونمندی‌های منجر به آن مسئله‌ای بسیار مهم به شمار می‌رود. هدف: در این راستا هدف پژوهش، ارائه تحلیل متفاوتی از گفتمان عدالت فضایی بر پایه صورت بندی دیالکتیکی از این مفهوم و سنجش آن در شهر تهران بوده است. روش:روش‌شناسی پژوهش از نوع ترکیبی با تأکید بر روش کیفی بوده به طوری که رهیافت کمی به دنبال رهیافت کیفی و به عنوان مکمل اجرا شده است. در این زمینه پس از انتخاب نهایی معیارهای گفتمان عدالت فضایی و مؤلفه‌های آن بر اساس چارچوب‌های نظری، با توجه به ابعاد در نظر گرفته شده برای پژوهش؛ در ابتدا سند سیاست گذاری مدیریت شهری بر اساس این معیارها با استفاده از روش کیفی و تحلیل تممورد ارزیابی قرار گرفته و در گام بعدی نتایج سیاست‌گذاری مدیریت شهری در فضای شهری از طریق روش کمی و تحلیل ثانویه و تحلیل نتایج آمارهای موجود مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش در قالب دو مفهوم «عدالت/ نا‌عدالتی حالت فضایی» و «حالت فضایی نا‌عدالتی/ عدالت» تبیین شده است. نتیجه: در چارچوب مفهوم نخست که بر ظرفیت ساختارهای موجود در تولید نا‌عدالتی از طریق فضا دلالت دارد؛ در سند سیاستگذاری مدیریت شهری، برخی زمینه‌ها و ابعاد عدالت فضایی به صورت نسبی مورد توجه قرار گرفته است. در چارچوب مفهوم دوم که می‌توان با تحلیل الگو‌های توزیعی به تشخیص نا‌عدالتی در فضا پی برد؛ نتیجه به دست آمده نشان می‌دهد که در بستر اجرا در شهر تهران حالت فضایی ناعدالتی نمود عینی دارد و اهداف مورد نظر سیاستگذاری مدیریت شهری در بسیاری از زمینهها محقق نشده است.

https://upk.guilan.ac.ir/article_3767_184d3637fd336a2cd0244d1dc30a1083.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 3 3 2019 11 22 Evaluating the Factors Influential on the Realization of the Slow City Approach: Case Study of Mehrshahr (Karaj) ارزیابی عوامل موثر بر تحقق رویکرد شهر آرام؛ محدوده مورد مطالعه: مهرشهر کرج 45 64 3763 10.22124/upk.2019.13341.1202 FA کاظم اسماعیلی دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران محمدرضا خطیبی استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران محمد رضا پورجعفر استاد گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2019 05 24 Background: The rapid growth of cities and the lack of attention to the spiritual needs in creating a calm enough for residents that has led to a decline in quality of life is a problem that most cities in the world are facing. To overcome these challenges, several perspectives have been developed to achieve sustainable development; one of the latest and most successful approaches is the Slow City Movement, which began in October 1999. Objectives: This paper examines the origin, concept, characteristics and indicators of the Slow city and assesses the factors affecting the realization of the Slow city in Mehrshahr. Method: The research method is a meta-analysis based on indigenous indices and questionnaires. After identifying the indicators of the Slow city from foreign studies and according to the situation in the study area, the overlap of the indicators based on the research topic and the ability to measure these indicators in the region has been made. Result: According to the Delphi method, 36 indicators in 6 categories of components include: environmental protection, political infrastructure, urban quality, local products, hospitality and knowledge and information were extracted in order to assess the factors affecting the realization of the Slow city of Mehrshahr. Factor analysis of affecting the realization of Slow city in Mehr Shahr by using factor analysis, 5 categories of final factors affecting the realization of Slow city approach in Mehrshahr were obtained which explains the first factor of 13.77% of total variance and includes 9 main indicators affecting the realization of Slow city approach in Mehrshahr. Conclusion: Slow City is a new approach to urban development management and planning. Because the Slow City focuses on the local resources, the self-sufficient economy, and the unique cultural and historical strengths of a city. The Slow City can also be seen as a strategy for achieving a cross between economic development, environmental and social justice goals. بیان مسأله: رشد و توسعه سریع شهرها و عدم توجه به نیازهای روحی در ایجاد آرامش کافی برای ساکنان که به افول کیفیت زندگی انجامیده، مسئلهای است که بیشتر شهرهای دنیا با آن روبرو هستند. برای برطرف کردن چالش‌های پیشرو، دیدگاههای متعددی در راستای دستیابی به پایداری تدوین شده است؛یکی از جدیدترین و موفق‌ترین رویکردها، جنبش «شهر آرام» است که از اکتبر سال 1999 آغاز شد. هدف: هدف این مقاله بررسی خاستگاه، مفهوم، ویژگیها، الزامات و شاخصهای شهرآرام و ارزیابی عوامل مؤثر بر تحقق شهرآرام در مهرشهر کرج است. روش:روش تحقیق، روش فراتحلیل براساس شاخصهای بومیسازی شده و دادههای پرسشنامه است. بدین ترتیب که بعد از شناسایی مؤلفهها و شاخصهای شهرآرام از متون متعبر خارجی و براساس وضعیت منطقه مورد مطالعه، همپوشانی شاخصهای نهایی بر اساس موضوع تحقیق و قابلیت سنجش این شاخصها در منطقه، صورت گرفته است. یافته‌ها: براساس یافتههای روش دلفی، 36 شاخص در 6 دسته از مؤلفهها شامل: حفاظت از محیط زیست، زیرساختهای سیاسی، کیفیت شهری، تولیدات محلی، مهماننوازی و دانش و معلومات بهمنظور ارزیابی عوامل مؤثر بر تحقق شهرآرام در مهرشهر کرج استخراج گردید. در نتایج حاصل از بررسی عوامل مؤثر بر تحقق شهرآرام در مهرشهر کرج با استفاده از تحلیل عاملی، 5 دسته از عوامل نهایی مؤثر بر تحقق رویکرد شهر آرام در مهرشهر کرج به دست آمد که عامل اول 13.77 درصد از واریانس کل را تبیین میکند و شامل 9 شاخص اصلی مؤثر بر تحقق رویکرد شهر آرام در مهرشهر کرج است. نتیجه: شهر آرام به عنوان رویکردی جدید در مدیریت و برنامهریزی توسعه شهری و به عنوان جایگزینی برای رویکردهای پیشین برنامه‌ریزی شهری است. چرا که شهر آرام بر منابع محلی، اقتصاد خودکفا و نقاط قوت فرهنگی و تاریخی منحصربه‌فرد یک شهر تمرکز دارد. همچنین شهر آرام میتواند به عنوان یک استراتژی برای دستیابی متقابل بین اهداف توسعه اقتصادی، زیست‌محیطی و عدالت اجتماعی مطرح شود.

https://upk.guilan.ac.ir/article_3763_4d8606ed623815f0193b7e750dad34df.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 3 3 2019 11 22 Causal Layered Analysis of the Change in the Concept of the Neighborhood in Relation with the Sense of Belonging and Presenting the Alternative Scenarios تحلیل لایه ای علت های تغییر مفهوم محله در ارتباط با حس تعلق و ارایه سناریوهای بدیل 65 81 3766 10.22124/upk.2019.14235.1275 FA آزیتا بلالی اسکویی دانشیار گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران مینا حیدری ترکمانی دانشجو دکتری معماری اسلامی، دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران فربد دیبا دانش آموخته دکتری آینده پژوهی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 08 26 Background: The urban neighborhoods have a long history, as old as the urbanity and they have undergone extensive changes over the time. During these changes, belonging to place which is one of the cornerstones of the relationship between the citizens and the living environment is going to be declined. The metaphor of the neighborhood and its changes in adaptation with the contemporary period is an issue that the planners, the urban designers and the architects should pay attention to it. Objectives: The objective of this research was to achieve the alternative futures based on the alternative metaphors of the neighborhood in relation with the sense of belonging and identifying the possible scenarios of the neighborhood in the future, in order to preserve the cultural, social and physical values of the neighborhood based on the sense of belonging to place. Method: Using a causal layered analysis method in four layers of analysis including "Lithuania", "macro social causes", "discourse – worldview" and "metaphor – myth", the present study attempted to achieve not only a clear understanding of the causes behind these changes, but also to present the alternative scenarios for the concept of the neighborhood in the future, based on the alternative metaphors of this concept, focusing on the sense of belonging to place. Result: Using the purposeful sampling, in-depth semi-structured interviews were conducted with the experts who had sufficient knowledge and experience on the topic under the discussion and the sampling continued up to the theoretical saturation. Finally, the metaphors such as “Lack of spirit and meaning", "Confused", "fluid", "chaos", "boundless", "unidentity" was mentioned by the interviewees. Conclusion: Based on the results, four scenarios of the smart neighborhood, the global neighborhood, the sustainable neighborhood and the flexible neighborhood have been presented. بیان مسأله: محلات شهری سابقهای به قدمت شهرنشینی دارند و در گذر زمان دچار تغییرات گستردهای شدهاند و در اثنای این تغییرات، تعلق مکانی که یکی از پایههای ارتباطی شهروندان و محیط زندگی است، رو به افول نهاده است. استعاره محله و تغییرات آن در انطباق با دوران معاصر، مسئلهای است که باید مورد توجه برنامهریزان، طراحان شهری و معماران قرار گیرد. هدف: هدف از این پژوهش، دستیابی به آیندههای بدیل بر مبنای استعارههای بدیل از محله در ارتباط با حس تعلق و شناسایی سناریوهای محتمل محله در آینده، به منظور حفظ ارزشهای فرهنگی، اجتماعی، کالبدی محله براساس حس تعلق مکانی است. روش:پژوهش حاضر با روش تحلیل لایهای علتهای تغییر مفهوم محله در چهار لایهی تحلیل شامل لیتانی، علل کلان اجتماعی، گفتمان/ جهان بینی و اسطوره/ استعاره، بر آن است تا ضمن دستیابی به درک روشنی از علتهای این تغییرات، سناریوهای بدیلی را برای مفهوم محله در آینده بر مبنای استعارههای بدیل این مفهوم با تمرکز بر حس تعلق مکانی ارایه دهد. یافته‌ها: با استفاده از نمونهگیری هدفمند، مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته با صاحب نظرانی که در زمینه موضوع مورد بحث دارای دانش و تجربه کافی بودند، صورت گرفته و نمونهگیری تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت. در نهایت استعارههایی مانند «فاقد روح و معنا»، « آشفته»، «سیال»، «هرج و مرج»، «بیمرز» ، «بی هویت» از سوی مصاحبه شوندگان مطرح گردید. نتیجه: براساس نتایج تحقیق، چهار سناریوی محله هوشمند، محله جهانی، محله پایدار و محله منعطف ارائه شدهاند.

https://upk.guilan.ac.ir/article_3766_d90bbdd836285a9d613d7a89740bb737.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 3 3 2019 11 22 A Typological Exploration of the Pathways in the Historic Urban Fabric of the Iranian Cities, Case Study of the Historic Urban Fabric of Shirāz (Irān) واکاوی گونه‌شناسانه عنصر گذر در بافت تاریخی شهرهای ایران مورد پژوهی بافت تاریخی شیراز 83 108 3762 10.22124/upk.2019.12781.1175 FA مهسا شعله عضو هیات علمی بخش شهرسازی دانشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز، شیراز، ایران سارا یوسفی مشهور دانش آموخته کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2019 03 07 Background: Historical pathways have been a network of the interconnected routes that shaped the form, scale and the spatial distinctiveness of the public domain in the historic cities. The diversity of the form and physical characteristics of the pathways could lead to the development of a typological approach in which various criteria like how to form and the design, the shape, the lateral surfaces, the material and fabric of the surfaces, the indicative elements and the spatial proportions are taken into consideration. Objectives: The objective of this article is to review the characteristics and metrics of the historical pathways in Shiraz for the purpose of their analytical typology. Method: This article deals with the typological exploration ofthe historic urban fabric of Shirāz. So, a sample of twenty pathways which were of the most important ones of the urban fabrics with an appropriate dispersion has been analyzed. Using the analytical criteria derived from the previous studies and the field survey, the physical characteristics of each pathway have been recognized, analyzed and listed. Result: In the Iranian historic cities, the pathways give rise to a distinct image for its different parts. Accordingly, the variety of form and content, while sharing the same characteristics that can be conceived in each city for historic pathways, creates a distinct image for any of the city’s quarters; the unique features which characterize the historic and cultural realms of cities. Understanding of these place values and their re-evaluation of historical environments can serve as a mechanism for refining historical spaces and using them as redesign patterns. Conclusion: The results showed that despite the common basis of all the pathways as the components which form an interconnected network throughout the historic city, the characteristics of each pathway stemmed from the cultural context, location, function and its specified role leads to a diverse range of pathways, observing the design considerations which make the spatial diversity and continuity tangible. This diversity perfectly demonstrates the vast capacity of the historic urban fabric to create a multiplex integrity of the distinguished linear elements, the pathways, as a dynamic urban network. بیان مسأله: گذرهای تاریخی، شبکه ای هم پیوند از راه‌هایی بوده که شاکله بافت، مقیاس و تعیّن فضایی قلمروهمگانی را در شهرهای تاریخی رقم می زده‌اند. تنّوع در فرم و کالبد گذرها، می تواند سبب تکوین نوعی از نگاه گونه شناسانه شود که در آن معیارهای گوناگونی مانند نحوه شکل گیری و طراحی، شکل، سطوح جانبی، جنس و بافت سطوح، عناصر شاخص و تناسبات فضایی مورد توجه قرار می گیرند. سازوارگی بافت های تاریخی به نحوی است که سبب می شود تنوّع گذربندی خود را به مثابه بارزترین وجه ایجاد تمایز در بافت بنمایاند، و سبب شود تا هر گذر، عاملی باشد برای ایجاد تصویری مشخص از هر محله یا زیربخش از بافت شهر تاریخی. هدف: هدف مقاله بازخوانی بارزه مندی ها و معیارهای مستتر در کالبد گذرهای تاریخی شهر شیراز، به منظور گونه شناسی تحلیلی آنهاست. روش:این مقاله به واکاوی گونه‌شناسانه گذرهای بافت تاریخی شیراز می پردازد. بدین منظور نمونه‌ای شامل بیست گذر از مهم‌ترین گذرهای بافت با پراکنش متناسب مورد تحلیل قرارگرفته، و بر اساس معیارهای مستخرج از مطالعات پیشین، و پیمایش میدانی، ویژگی‌های کالبدی هر یک از گذرها بازشناسی، تحلیل و فهرست گردیده است. یافته‌ها: در شهرهای تاریخی ایران، گذرها افزون بر اینکه عامل تشخّص قلمروهای فرهنگی و زیستی هستند، موجب ایجاد تصویری متمایز برای بخش های مختلف آن می شوند. بر این اساس تنوع فرم و محتوا در عین ویژگی های مشترکی که می توان در هر شهر برای گذرهای تاریخی متصور شد، به نوعی رخ می نمایاند و سبب ایجاد تصویری متمایز برای هر بخش از شهر می شود. ویژگی های منحصر بفردی که خود عامل بارزه مندی قلمروهای تاریخی و فرهنگی شهرهاست و فهم این ارزشمندی های مکانی و ارزش دهی دوباره به محیط های تاریخی می تواند سازوکاری برای بازخوانی فضاهای تاریخی و استفاده از آنها به عنوان الگوی بازطراحی گردد. نتیجه: نتایج نشان می دهد علیرغم بنیان مشترک گذرها به عنوان اجزاء شکل دهنده به شبکه ای همپیوند در شهر تاریخی، ویژگی های منبسط از زمینه فرهنگی، موقعیت مکانی، و کارکرد و نقش پذیری مشخص، سبب ایجاد طیفی متنوّع از گذرها با رعایت ملاحظات طراحی منجر به تکوین تباین و تداوم فضایی بوده است. این تنوّع نشان از ظرفیت بافت تاریخی در ایجاد کلّیتی متکثّر از عناصر متباین خطّی به صورت یک شبکه پویای شهری داشته است.

https://upk.guilan.ac.ir/article_3762_5de1a1c54913ad9c6b0a316e4fea7475.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 3 3 2019 11 22 The Qualitative Indicators of the Cultural Sustainability In Relation to the Quantitative Indicators of the Physical Density (Case Study: The Three Residential Complexes in Tabriz Metropolis) بررسی شاخص‌های کیفی پایداری فرهنگی در پیوند با شاخص‌های کمّی تراکم کالبدی (مطالعه موردی: سه مجموعه مسکونی در کلانشهر تبریز) 109 130 3765 10.22124/upk.2019.14027.1262 FA روشنک سخی نیا دانشجوی دکتری، گروه معماری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران اسلام کرمی استادیار گروه معماری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران مجتبی رفیعیان دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران علی جوان فروزنده استادیار گروه معماری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران Journal Article 2019 08 05 Background: Housing indicators are appropriate tools for assessing the criteria and the principles of the housing polices. Such indicators provide a visible and precise picture of the housing conditions and illustrate the shortcomings and the advancements in achieving the goals set by the housing sector. Unfortunately, the development of cites and the growth of the density indicator in order to answer the housing problem had a quantitative look and the quality was ignored in it. Objectives: The present study aims to establish a physical-cultural order, with an emphasis on density indicators and cultural indicators in line with residential sustainability programs to examine the role of density in the form and physicality and its effect on the cultural sustainability of the residential complexes. Method: : Utilizing the library research, field study and distributing questionnaires, this study will survey the three residential areas in the city of Tabriz with equal coefficient density indicator, but different physical structure and form, to examine the cultural sustainability ratio with regard to the six factors of justice, nature, proportions, privacy, security and participation. Result: The findings illustrate that: the first boundary (1), a group of semi-detached houses with gardens and average levels, with respect to privacy and observing the traditions urban life has an average level of sustainability. Furthermore, the third boundary (3), a residential complex built in block structure with high levels and in accordance with the present day needs of modern living has potentially fair (or good) level of sustainability. Finally, the second boundary (2), due to harmony in the physical structure and residents’ priorities, stands at the highest level of sustainability value having the (best) sustainable position. Conclusion: The results showed that in addition to the coefficient density indicator as the most prominent density indicator, sustainability within the boundaries is dependent to the quantitative sub-indicators of density like the height, the coating level, and the open space which again lead to the physical ordering of the set components. بیان مسأله: شاخصهای مسکن ابزار مناسبی جهت سنجش معیارها و ضوابط سیاستهای مسکن است . به کمک این شاخصها میتوان تصویر درست و قابلفهمی از شرایط مسکن را بدستآورد و پیشرفتها و کموکاستیها را در تحقق اهداف بخش مسکن مشاهده نمود. متاسفانه رشد شهرها و افزایش شاخص تراکم به تنهایی به منظور جوابگویی به مشکلات مسکن، نگاهی با مختصات کمی بوده و کیفیت در آن نادیده انگاشته شده. آنچه امروزه شهرهای ایران با آن مواجه است پدیدهی رشد کمی است که بحث پایداری به عنوان مفهوم کیفی در آن قابل مشاهده نیست. هدف: از این رو در تحقیق پیش رو با هدف برقراری انتظام کالبدی- فرهنگی با تمرکز بر روی شاخصهای تراکم و شاخصهای فرهنگی در راستای برنامههای توسعهی پایدار سکونتگاهها، به بررسی نقش تراکم در فرم و کالبد و تاثیر آن بر پایداری فرهنگی مجتمعهای مسکونی پرداخته شده است. روش:از طریق مطالعات کتابخانهای و میدانی و تنظیم پرسشنامه و پیمایش در سه محدودهی مسکونی شهر تبریز با شاخص ضریب تراکمی مشابه، اما ساختار کالبدی و فرمی متفاوت، به بررسی چگونگی میزان پایداری فرهنگی با توجه به 6 شاخص : عدالت، طبیعت، تناسبات، حریم، امنیت و مشارکت پرداخته شده است. یافته‌ها: یافته ها حاکی از این است که محدوده(1) با وجود خانه های مستقل متصل حیاط دار با ارتفاع متوسط، با احترام به درونگرایی و دارای معیارهای زندگی سنتی شهری در حالت پایداری متوسط می باشد. همچنین محدوده ی (3) بصورت ساختار بلوکی با ارتفاع بالا ، با ساختاری متناسب با نیازهای امروزی و مدرن، در حالت پایداری بالقوه (خوب) قرار دارد و در نهایت محدوده(2) با توجه به هماهنگی در ساختار کالبدی و نیازهای ساکنان، بهترین ارزش پایداری را به خود اختصاص داده و در بهترین حالت پایداری (پایدار) قرار می گیرد. نتیجه: نتایج حاصل نشان میدهد که حالت پایداری در محدودهها علاوه بر شاخص ضریب تراکم به عنوان مهمترین شاخص تراکم به زیر شاخصهای کمی وابسته به تراکم، از جمله ارتفاع، سطح پوشش و فضای باز نیز که منجر به شیوه انتظام کالبدی اجزاء مجموعه میگردد، وابسته است.

https://upk.guilan.ac.ir/article_3765_f3c17a1e8d7888ba2eddf8324a733625.pdf

دانشگاه گیلان دانش شهرسازی 2645-5412 3 3 2019 11 22 Typological Analysis of the Urban texture with Emphasis on the Identification of the Informal Neighborhoods (Case Study of the Urmia City) تحلیل تیپ شناسانه بافت های شهری باتاکید بر شناسایی محلات غیررسمی – مورد مطالعه: شهر ارومیه 131 152 3764 10.22124/upk.2019.13532.1213 FA مهدی محمدی سرین دیزج استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور ، ایران علی خواجه مختاری دانش آموخته کارشناسی ارشد GIS Journal Article 2019 06 17 Background: Today's informal neighborhoods are one of the major issues in the large cities. There are many reasons for the formation of these types of fabrics in cities. Urmia city which is one of the relatively large cities of Irān and the second important settlement center in the northwestern part of it faces the problem of suburbs in its body. Objectives: This research, which identifies and describes the type of the informal fabrics in Urmia, is applied in terms of its objectives and it is analytical-descriptive in terms of nature and methodology. Method: For this purpose, at first, five basic criteria with seven sub-criteria that are involved in the typology and identification of the informal fabrics were selected. Then, the conceptual model and the internal relation between the criteria were organized by the ANP network model. After that, using the Super Decisions software, the final weight of the indicators was obtained and using ArcGIS, all the relevant information layers were formed. After creating the map from the mentioned layers, by applying the weight of the criteria, and the combination and overlapping of the layers, the overall condition of the city of Urmia was obtained in terms of the values of the urban fabric indicators and typology. Result: Finally, by appropriate classifications in the ArcGIS environment, the informal and marginal neighborhoods were fully identified and determined. بیان مسأله: امروزه محلات غیر رسمی از مسائل اساسی شهرهای بزرگ می باشند. دلایل فراوانی در شکل گیری این نوع بافتها در شهرها دخالت دارند. شهر ارومیه که یکی از شهرهای نسبتا بزرگ ایران و دومین کانون سکونتگاهی مهم در منطقه شمال غرب ایران به شمار می رود در کالبد خود با معضل محلات حاشیه نشین مواجه است. هدف: این پژوهش که شناسایی و تبیین شکل گیری و تیپ بافت های غیر رسمی شهر ارومیه را بعهده دارد از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، تحلیلی– توصیفی می باشد. روش:بدین منظور ابتدا 5 معیار اساسی با 7 زیرمعیار که در شناسایی و تیپ شناسی بافت های غیر رسمی شهر نقش دارند، انتخاب گردیده و سپس مدل مفهومی و رابطه درونی بین معیارها توسط مدل تحلیل شبکه ای ANP سازماندهی شدند. بعد با استفاده از نرم افزار تخصصی Super Decisions وزن نهایی شاخص ها بدست آمد و سپس با استفاده از ArcGIS تمامی لایه های اطلاعاتی مربوط شکل گرفتند. پس از تولید نقشه از لایه های فوق، با اِعمال وزنِ معیارها، تلفیق و هم پوشانی لایه ها، وضعیت کلی شهر ارومیه از لحاظ مقادیر شاخص ها و تیپ شناسی بافت شهری بدست آمد. یافته‌ها: در نهایت با انجام کلاس بندی مناسب در محیط ArcGIS محلات غیررسمی و حاشیه نشین شهر بطور کامل مشخص و تعیین گردید.

https://upk.guilan.ac.ir/article_3764_2d2a3a02cc7bf845715a85294249406f.pdf