کاربست نظریه نوشهرگرایی در شهرسازی: موافقان و مخالفان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه یزد، یزد، ایران

چکیده

در طی چند دهه اخیر نوشهرگرایی به‌عنوان موضوعی بحث‌برانگیز در مقابل الگوهای سنتی و رایج شهرسازی تبدیل‌شده است و به‌عنوان یک جنبش پیشرو در پاسخ به شکست شهرها و حومه‌ها در اواسط قرن بیستم توسعه یافت. نوشهرگرایان، همانند حامیان باغ‌شهرها و پیش از آن‌ها مدرنیست‌ها، کار خود را با امید بسیار به برطرف کردن نیاز‌های اقشار آسیب‌پذیر و بازگرداندن زیبایی و شخصیت به شهرها آغاز کردند. در این راستا این پژوهش درپی پاسخ به این سؤالات می‌باشد که نوشهرگرایی تا چه حد توانسته به برنامه‌ریزی یک اجتماع خوب منجر شود؟ چگونه نوشهرگرایی نظریه مرتبط با خود را توسعه داده و به درک ما از این نظریه کمک می‌کند؟ در این پژوهش با روش تحلیل محتوا به بررسی دیدگاه‌ها و ایده‌های مختلف درزمینه نوشهرگرایی و شکل‌گیری آن از نظریه تا کاربست و انتقادات وارد بر آن پرداخته می‌شود و درنهایت در رابطه با معایب و مزایای اجرای آن در ایران بحث می‌شود. نتایج پژوهش نشان می‌دهد اگرچه نوشهرگرایان خواستار تغییر وضعیت پیرامون خود بودند و تصور شهرهایی بدون حومه را در سر داشتند، اما در عمل هنوز نتوانسته‌اند اصول ارزشی‌ای را که این نظریه هنجاری بر آن پایبند بود به‌گونه‌ای مناسب در ساخت جوامع خوب به کاربندند و منتقدان آن‌ها می‌گویند نوشهرگراها به‌جای نجات شهرها، درنهایت در خدمت منافع فرآیند توسعه در‌آمدند و انتخاب‌هایی که فرم‌های نوشهری پیشنهاد می‌کنند بیش از آن‌که مرتبط با خواست مردم باشند، به فکر تولید و پایداری فعالیت‌های اقتصادی در بازار فروش هستند. طراحان نوشهرگرا به‌منظور رعایت تنوع شهری از گوناگونی اشکال طرفداری می‌کنند، اما تاب تحمل دیدگاه‌های مخالف درباره‌ی شکل و ویژگی محیط‌های شهری را ندارند و رویکرد نوشهرگرایی مشارکت دموکراتیک را در تضاد با تصمیم‌‌های تخصصی طراحان واجد شرایطی قرار می‌دهد که اصول فرمی اجتماع خوب را می‌دانند. از نظر آن‌ها دموکراسی ممکن است کیفیت طراحی شهری را تقلیل دهد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Applying the New Urbanism Theory in Urban Planning: Proponents and Opponents

نویسندگان [English]

  • Mitra Ghorbi 1
  • hamid Mohammadi 2
1 MA in Urban Planning, Faculty of Art and Architecture, University of Yazd, Yazd, Iran
2 Department of Urbanism, Faculty of Art and Architecture, Yazd University, Yazd, Iran
چکیده [English]

Over the past few decades, the new urbanism has emerged as a controversial alternative against traditional and conventional patterns of urban development. As a pioneering movement, it was developed in response to the failure of cities and suburbs in the mid-twentieth century. The new urbanists, like the advocates of garden cities and before them the modernists, began their work with great hopes to meet the needs of marginalized groups and restore the beauty and character of the cities. In this regard, this study seeks to answer these questions: To what extent has new urbanism been able to lead to planning a good community? How is new urbanism developing its own theory and how does it help us understand this theory? By means of content analysis, various ideas and views about new urbanism and its formation from theory to practice have been reviewed and criticized and finally, the advantages and disadvantages of its implementation in Iran are discussed. The results of the study reveal that although the new urbanists envisioned cities without suburbs, but in practice they have not yet been able to properly apply the values that this normative theory adheres to in order to make good communities. Their critics express that new urbanists ultimately serve the interests of the development process instead of rescuing the cities and the choices suggested by new urbanist forms mainly favor the production and sustainability of economic activities in the sale market rather than being in line with peoples’ preferences. The new urbanist designers support a variety of forms in order to respect urban diversity but do not tolerate opposing views about the shape and character of urban environments. The new urbanist approach considers the democratic participation in contrast with the expert decisions made by qualified designers who know the formal principles of a good community. In their view, democracy can downgrade the quality of urban planning.

کلیدواژه‌ها [English]

  • good community
  • civilization
  • New urbanism
  • theory
  • criticism