بررسی فرایند دلبستگی کودکان به محله با استفاده از شیوه عکاسی توسط ساکنین؛ مطالعه محله ‏گلسار شهر رشت ‏

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

چکیده

وجود رابطه مثبت با محله تا حد زیادی به سلامت روانی و جسمانی ساکنین کمک می نماید. احیاء  نقش محله­های شهری و ارتقاء جایگاه آن­ها در زندگی شهروندان در گرو شناختی عمیق از محتوی رابطه فرد با محله است. با­توجه به اهمیت محله در شکل دهی پایه­های هویت مکان در کودکان و همچنین تربیت نسل­های آتی، مقاله حاضر به بررسی فرایند دلبستگی کودکان به محله می‌پردازد. مقاله حاضر از روش­های کیفی برای دستیابی به هدف خود بهره می­برد. برای این کار از شیوة عکاسی توسط ساکنین استفاده می­گردد. به این ترتیب بعد از ارائه توضیحات لازم به کودکان از آن­ها خواسته شد عکس­هایی از مکان­ها، ویژگی­ها، افراد و یا هرچیز مورد علاقه خود در محله تهیه نمایند. سپس در جلسات مصاحبه عمیق انفرادی از آن­ها خواسته شد راجع به هر عکس توضیحاتی ارائه دهند و زندگی خود  و خانواده در محله را شرح دهند. نتایج نشان می­دهد بازی، طبیعت، خدمات و تسهیلات و منظر محله ارکان اصلی در مدل دلبستگی کودکان به محله هستند. همچنین می توان گفت ابعاد  اجتماعی و کالبدی در هر یک از زمینه های موضوعی-معنایی فوق به هم آمیخته بوده و قابل تفکیک نیستند. بنابراین، اقدامات شهرسازی در این محله باید به گونه­ای صورت پذیرد که به­صورت هم­زمان کودکان را هم با ابعاد کالبدی و هم با ابعاد اجتماعی درون محله درگیر نماید. حفظ و احیاء مفهوم محله در شهر­های کشور زمانی ممکن خواهد بود که کودکان در شهر­های مختلف این مفهوم را تجربه و زندگی کرده باشند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Exploring the process of neighborhood attachment among children; study of Golsar ‎neighborhood in Rasht city applying resident employed photography (REP)‎

نویسنده [English]

  • aliakbar salaripour
Assistant Professor, Department of Urban Planning and Design, Faculty of Art and Architecture, University of Guilan, Rasht, Iran
چکیده [English]

The existence of a positive relation with one’s neighborhood can lead to higher levels of psychological and physical health. In fact, reviving the role of neighborhoods and the promotion of its status in the residents’ life require a deep understanding of person-neighborhood relations. Due to the importance of neighborhoods in shaping place identity among children and fostering next generations, this paper sought to study the process of neighborhood attachment among this social group. This study utilized qualitative techniques to gather the data. To this end, Resident Employed Photography was applied to explore neighborhood meanings among children. After taking pictures, they provided descriptions about the reasons for capturing their favorite photo in an individual in-depth interview. They were also asked to mention different aspects of their living in the neighborhoodduring the interview. The results of the study show that playing, nature, neighborhood services, and neighborhood landscape are the main elements in neighborhood attachment model among children. It can also be stated that social and physical dimensions of place meanings are intertwined in these context and cannot be separated. Thus, urban plans should help in engaging children with both physical and social dimensions of urban neighborhoods. Preserving and revitalizing the concept of neighborhood in Iranian cities depends on how children in different cities experience and live this concept.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Resident Employed Photography (REP)
  • Golsar neighborhood
  • place meanings
  • children